استواری سلیمان گفت:

به نام خدا خالق هر چه هست
درود بر سيد بزرگوار و مداح اهل بيت جناب محزوني عزيز
بسيار زيبا بود
…..و سخني كه از دل بر آيد لاجرم بر دل نشيند. ز مكر دشمن و جنگ و قتال عاشورا // بدان كه ني به نوا شد ز نينواي حسين.
به حضور شما عرض كنم من كه هر چي تلاش كردم نتوانستم شعري در وصف حضرت سيد شهدا بسرايم كه از آن خوشنود باشم و قلبم آرام گيرد. لذا شعري كه منصوب است به يكي از پادشاهان قاجار به نام ناصرالدين شاه به شما مداح اهل بيت تقديم مي كنم.
……و مي بينيم حتي پادشاهان با همه فسق و فجوري كه انجام مي داده اند در برابر عظمت امام حسين (ع) سر تعظيم فرود مي آوردند.
عشق بازی کار هر شیاد نیست این شکار دام هر صیاد نیست

عاشقی را قابلیت لازم است طالب حق را حقیقت لازم است

عشق از معشوق اول سر زند تا بعاشق جلوه ی دیگر دهد

تا بحدی که برد هستی از او سرزند صد شورش و مستی از او

شاهد این مدعی خواهی اگر بر حسین و حالت او کن نظر

روز عاشورا در آن میدان عشق کرد رو را جانب سلطان عشق

بار الها این سرم این پیکرم این علمدار رشید این اکبرم

این سکینه این رقیه این رباب این عروس دست و پا اندر خضاب

این من و این ساربان این شمر دون این تن عریان میان خاک و خون

این من و این ذکر یارب یاربم این من و این ناله های زینبم

پس خطاب آمد زحق کی شاه عشق ای حسین ای یکه تاز راه عشق

گر تو بر من عاشقی ای محترم پرده برکش من بتو عاشق ترم

غم مخور که من خریدار توام مشتری بر جنس بازار توام

هر چه بودت داده ای در راه ما مرحبا صد مرحبا خود هم بیا

خود بیا که میکشم من ناز تو عرش و فرشم جلمه پا انداز تو

لیک خود تنها نیا در بزم یار خود بیا و اصغرت را هم بیار

خوش بود در بزم یاران بلبلی خاصه در منقار او برگ گلی

خود تو بلبل گل علی اصغرت زودتر بشتاب سوی داورت