زبان مهمترین عامل شکستن دلهاست.
بدون تفکر حرفی را به زبان می آوریم
دلی را می شکنیم.
آبرویی را می ریزیم .
خیلی راحت از کنارش میگذریم
دو چیز به سختی و در زمان طولانی به دست می آید
وبا یک کج سلیقگی یا ارضای عقده های درونی با خاک یکسان می شود.
1 – محبت
2- آبرو

دل شکسته را نمی شود پیوند زد
و اگر هم بشود دیگر هیچ وقت مثل قبل نمی شود
آبرو هم آبی است که بر زمین ریخته و جمع نمی شود.
گاهی با تخریب دل و آبروی دیگران احساس آرامش می کنیم
غافل از این که که این آرامش قبل از طوفان است .
آفرید گار هستی دنیا را بر گرده ی انرژی مثبت و منفی قرار داده است .
آن دل شکسته موجی از انرژی منفی را به صورت هاله ای در کنارت قرار می دهد
واندک اندک جمع میشود تا طوفانی ایجاد شود که دودمانت را بر افکند
بدون اینکه متوجه باشی از کجا خورده ای.
بر عکس

عشق به هم نوع ،
خوبیها را برای دیگران ارزو کردن،
دلی را به دست اوردن
وحتی نیکی کردن و به دجله انداختن
باعث می شود در زمانی که در بیابان تنهایی گرفتار شده ای
اندوخته های انرژی مثبت فراغ و آسایش ر ا برایت به ارمغان آورد.
بیایید لبخند را از دیگران نگیریم
دوستی را فریاد کنیم
تا چشمانمان اشک و خون را تجربه نکند.
این ها را برای خودم گفتم شما که خوبی.