در یکمهمانی نشسته ایم. کاملا احساس میشود که سایه ی کدر و سنگین < شخصیت>حاکم بر جو است بجز بچه ها. همه حضور شخصیت خود و دیگران و همچنین میزان و اندازه و قد و بالای شخصیت را حس میکنند و نا آرام و نگرانند. ادم ها مثل چوب های متحرک، خشک و گرفته و با تکلف نشسته اند و با هم حرف نمیزنند.
<شخصیت > ها مثل سپر در مقابل یکدیگر ایستاده وجبهه گرفته اند هر شخصیت نگران حفظ خودش است. باید با احتیاط عمل کند- که مبادا لو برود که مبادا با یک حرف و رفتار نابه جا در هم فرو ریزد.
مادر ها با چشم غره بچه ها را دعوت به حفظ نزاکت اجتماعی و ادب میکنند. معذلک بچه ها فارغ از نگرانی های ما مشغول بازی و سر و صدا هستند و بر خلاف بزرگتر ها حضور <استاد> که بنده باشم به پشیزی نمیگیرند( باشد! بچه اند و حالیشان نیست، ما هم به دل نمیگیریم)
همین که شیرنی و خوراکی وارد اتاق میشود بچه ها بی مهابا و بدون رعایت <ادب> حمله میکنند. هیس و چشم غره مادر ها جلودارشان نیست. ولی بالاخره که چه؟ کثرت چشم غره ها در شکل های مختلف، عاقبت ان شبح شوم و وحشتناک را درون انها نیز مینشاند و اشتهای خوردن و به طور کلی اشتهای زندگی کردنشان را کور میکند.
سر شام هر کس به دلیلی نا ارام است. یکی نگران این است که مبادا سوپ را هف بکشد، یکی میترسد موقع خوردن ملچ ملچ کند، یکی نگران است قاشق و چنگال را عوضی دست بگیرد و یکی در این اندیشه است که اکر خودش یا بچه اش زیاد خواهند گفت این ها<چیز نخورده اند>.
کاملا احساس میشود که غیر از بچه ها همه ی ما داریم به جای شام <شخصیت> کوفت میکنیمم. انگار یک عجوزه ی کریه و جبار بغل دست ادم نشسته است و بلا انقطاع و سک میزند< مواظب باش گند بالا نیاوری! وگر نه اتش به جانت میزنم!
خدایا این چه وضعی ست؟ هر لحظه و در هر رابطه ای < عجوزه ی نفس> حضور کریه و نامبارکش را بر ذهن اعلام میکند و میگوید <مواظب باش> تمام زندگی ما در تکلف میگذرد! همه چیز را عجوزه بر انسان تحمیل میکند!
زندگی و مسائل-محمد جعفر مصفا
جالب بود ساحل عزیزی. مطلبی ساده ودر عین حال پرمغز وپرمحتوا :gol: :gol:
“زندگی ما در تکلف میگذرد”
لب مطلب همینه.تکلفات بد جور دست وپای مارو بسته.
مطلب خنجلوکی خوبی بود.
خدا قوت هوووووووو
بنام خدا /درود بر ساحل عزیز واقعیت زندگی امروز ما همین است که حضرت عالی نوشته اید و اکثر مردم آسایش دارند ولی آرامش ندارند والا از نظر امکانات زندگی افراد فقیر حال حاضر مملکت ما از خان پنجاه سال قبل امکانات زندگی بیشتری دارند ولی متاسفانه راه را گم کرده ایم چون به نظر اکثر عقلا اسایش در ساده زندگی کردن است ولی ما به خصوص زنان آن را در تجملات جست وجو می کنیم و همچنان که کرم ابریشم با تنیدن تارهای پیله خود را خفه می کند انسان ها هم با تارهای تجملات به خفه شدن نزدیک شده و آمار طلاق های عاطفی گویای این مطلب است والسلام :N: :gol:
بسیار جالب بود دقیقا این همان قشیه ی نقاب هایی هست که هر روز صبح به صورتمان میزنیم تا دیگران درون واقعی ما را نشناسند.
ممنون خدا قوت
ممنونم یاس عزیز :gol:
ممنونم. همیشه نظرات شما و اقای علی نجفی مکمل مطالبه :gol:
بله. دقیقا با شما موافقم.
خیلی جالب بود ساحل عزیز مطلبی که نوشته بودید واقعا تاثیر گذار بود من از این مطلب شما این نتیجه گیری کردم نمیدونم شایدهم این فقط نظرمن باشه:صداقت کودکانه.نشاط جوانی.وقارپیرانه. زیباترین شخصیتی است که می توانیم ازخودمان بسازیم. خسته نباشید :SS:
در حمایت از واقعیت خود را به حاشیه بسپاریم
قبل از انکه بمیریم
نسپریم ؟
خیلی خیلی مطلب زیبا بود و خیلی خیلی زیبا تر میشه اگه ما خودمون رو از این شخصیت ( کلمه خوبی برای این معنی بیان نکرده جناب مصفا) دور کنیم. سعی کنیم خودمون باشیم. البته به همان میزان که در تعداد افراد مراقب شخصیت زیاد میشه بنظرم افراد فهمیده نیز روز به روز در حال افزایشند . گویی همه سردوراهی اند. نه در همین موضوع حتی در خیلی موضوعات دیگر. شاید…. شایدم نه ….بگذریم.
چند شب مهمانی داشتیم از اون بالاترها. از اونایی که کمتر اینورند و بیشتر اون ور . ما خودمان بودیم و سعی کردیم در طول مراسم هم خودمان باشیم. انقدر خوشحال شدم وقتی دیدم آنها هم خودشانند . حتی بیشتر از ما خودشانند. طرف میوه وسط بود . پسر کوچکی داشتند . همین که نشستیم سریع رفت از ظرف میوه یک گلابی برداشت . الان بود که مادر برای حفظ آبرو و شخصیت فرزند را دعوا کند و عذر خواهی و….. اما با طمانینه و با حالت طنز رو به همسرش کرد و گفت یه کم برای بچه تون گلابی بخرید خواهشا. همین . این را گفت و همه خندیدیم و ادامه ماجرا .
خدا قوت
حرف خیلی قشنگی زدید. خیلی کامل و شامل بود ممنونم :gol:
چه بامزه. خود بودن اونوریا به نظرم خیلی قشنگ تر از خود بودن اینوریاست. چون فکر میکنم با این که شرایط اونوری بودن براشون مهیاست اینوری میشن ( چه قاطی پاتی شد)
ممنون و خدا قوت :gol:
مطلب زیبایی بود ساحل عزیز .خسته نباشی :SS:
به قول شاعر:
فضای پر از تکلف و ریا
به جای اکسیژن
یک غرور پر از منم
به جای با تواَم
….