زمستان گفت:

تقریبا دو سال پیش به توصیه و سفارش دوستی(که هرکجا هست خدایا به سلامت دارش)نهج البلاغه رو یک دور کامل خوندم.خود نهج البلاغه هم هدیه ی همون دوست بود.بعضی جاها و بعضی جملاتش رو که میخوندم یقین کردم که اون نویسنده ی عرب-مسیحی(جرج جرداق) بیراه نگفته که”کاش خداوند هر انچه را که از ازل به انسان داده و تا ابد خواهد داد از او میگرفت و به جای ان یک علی دیگر به انسانیت هدیه میکرد”.(نقل به مضمون البته).البته این جمله رو امیدوارم به حساب غلو نذاریم چون علی هم بشری بود از مخلوقات خدا.بعضی جملاتی که علی گفته بود چنان توی سرم فرود می امد که تا یک روز گیج بودم.خوبی سخنان علی اینه که زیاد به مذهب ادم کار نداره.هر مذهب و مسلک و مرامی داشته باشی میتونه با این جملات و سخنان ارتباط برقرار کنی و از اون مهمتر اینکه حرفایی که گفته فرا زمانی و فرا مکانی هستن.مثلا همین جمله ی “فرزندان خود رابا اخلاق خود تربیت نکنید زیرا انان برای زمانی غیر از زمان شما خلق شده اند” رو دقت کنید.اگر اسم علی رو از پای این جمله حذف کنید(تا مانع جهت گیری ادمها و موضع گیریشون بشه)هر کسی با هر مرامی و مذهبی و در هر زمانی میتونه باهاش ارتباط برقرار کنه.
کاری بس به جا بود جناب سپیدار هرچند به قول خود علی”عبرتها چه بسیار لیکن پند گرفتن بس اندک است”.خدا قوت

ناشناس گفت:

خسته نباشی جناب سپیدار حیف که دسترسی به نهج البلا غه ندارم وگر نه تمام این مطلب رو میخوندم

مینج زرد گفت:

با تشکر از جناب سپیدار .
منم لذت بردم و راغب شدم به خوندنش ولی در صورت وجود ترجمه ی خوب .
از همه ی نظرات دوستان هم استفاده کردم .
چه زشت است کوچکی به هنگام نیاز وسرکشی به هنگام بی نیازی. اینو صد بار مینویسم تا هم ئاسه خودم آویزه بشه و هم بهرای دیگران بگم
به قول زمستون مثل پتک به سر آدم میخورههههههههههههه