اعضاي قبلي 4249 روز پیش
بازدید 66 ۶ دیدگاه

تکراری ولی قشنگه

کاش هنوزم همه رو ۱۰ تا دوست داشتیم
 

بچه که بودیم چه دل های بزرگی داشتیم

اکنون که بزرگیم چه دلتنگیم
کاش دلهامون به بزرگی بچگی بود

کاش همان کودکی بودیم که حرفهایش

را از نگاهش می توان خواند

کاش برای حرف زدن

نیازی به صحبت کردن نداشتیم
 
کاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود

 
کاش قلبها در چهره بود
اما اکنون اگر فریاد هم بزنیم کسی نمی فهمد

و دل خوش کرده ایم که سکوت کرده ایم

 
 
دنیا را ببین…

بچه بودیم از آسمان باران می آمد

بزرگ شده ایم از چشمهایمان می آید!
 
 

بچه بودیم همه چشمای خیسمون رو میدیدن

بزرگ شدیم هیچکی نمیبینه

بچه بودیم تو جمع گریه می کردیم

بزرگ شدیم تو خلوت

بچه بودیم راحت دلمون نمی شکست

بزرگ شدیم خیلی آسون دلمون می شکنه

بچه بودیم همه رو ۱۰ تا دوست داشتیم

بزرگ که شدیم بعضی ها رو هیچی

بعضی هارو کم و بعضی ها رو بی نهایت دوست داریم
 

بچه که بودیم قضاوت نمی کردیم و همه یکسان بودن

بزرگ که شدیم قضاوتهای درست و غلط باعث شد که

اندازه دوست داشتنمون تغییر کنه

کاش هنوزم همه رو

به اندازه همون بچگی ۱۰ تا دوست داشتیم
بچه که بودیم اگه با کسی

دعوا میکردیم ۱ ساعت بعد از یادمون میرفت
بزرگ که شدیم گاهی دعواهامون سالها تو یادمون مونده و آشتی نمی کنیم
بچه که بودیم گاهی با یه تیکه نخ سرگرم می شدیم

بزرگ که شدیم حتی ۱۰۰ تا کلاف نخم سرگرممون نمیکنه
بچه که بودیم بزرگترین آرزومون داشتن کوچکترین چیز بود

بزرگ که شدیم کوچکترین آرزومون داشتن بزرگترین چیزه

بچه که بودیم آرزومون بزرگ شدن بود

بزرگ که شدیم حسرت برگشتن به بچگی رو داریم

بچه که بودیم تو بازیهامون همش ادای بزرگ ترها رو در می آوردیم

بزرگ که شدیم همش تو خیالمون بر میگردیم به بچگی
بچه بودیم درد دل ها را به هزار ناله می گفتیم همه می فهمیدند

بزرگ شده ایم درد دل را به صد زبان به کسی می گوییم… هیچ کس
 نمی فهمد

بچه بودیم دوستیامون تا نداشت
بزرگ که شدیم همه دوستیامون تا داره
 
بچه که بودیم بچه بودیم

بزرگ که شدیم بزرگ که نشدیم هیچ؛ دیگه همون بچه هم نیستیم

نظرات کاربران

با نظرات خود، ما را در ادامه مسیر راهنما باشید.

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

  1. علی نجفی علی نجفی گفت:

    در مطلب قبلی نیامده اهنگ رفتن رو ساز کرده بودید. خدا روشکر که این اهنگ فعلا اجرا نشده.متن در خور توجهی بود مخصوصا اون بند اخرش”بچه که بودیم بچه بودیم.بزرگ که شدیم بزرگ که نشدیک هیچ دیگه همون بچه هم نیستیم”.نمیدونم چه مرضیه در جان انسان که هیچ وقت به چیزی که هست راضی نمیشه.یا در ارزوی اینده است یا در حسرت گذشته.یک فرقه ای از مسیحیان کاتولیک معتقدند که انسان افریده شده برای رنج کشیدن.رنجِ بودن.شاید بیراه نمیگن.اینهمه ارزو و حسرت چیزی جز رنج کشیدن نیست.

  2. گفت:

    @زمستان
    ممنونم از لطفتون
    نرفتنم توفیق اجباری شد :Y:

  3. رگزار گفت:

    خیلی زیبا بود . به دل من که واقعا نشست . فکر می کنم وصف حال و دل همه ما همین جملات باشه
    واقعا که کاش برای حرف زدن فقط نگاه کافی بود .
    راستی اینا دستنوشته های خودته یا نقل قوله ؟

  4. گفت:

    @رگزار
    ممنون
    نه خودم ذوق نوشتن ندارم

  5. تفنگدار اول ودوم گفت:

    اوووووووه چی چیزا برو بابا
    یادش بخیر لیسک پفک نمکی شکلات سیگاری نوشمک…

  6. ((بچه بودیم همه رو ۱۰ تا دوست داشتیم
    بزرگ که شدیم بعضی ها رو هیچی
    بعضی هارو کم و بعضی ها رو بی نهایت دوست داریم))
    این جمله رو خیلی
    پسندیدم.بعضی ها رو کم و بعضی ها رو خیلی.
    خسته نباشید.