آدم‌ها…شخصیت‌ها…نگاه‌ها…به مرور زمان در محدوده‌ی خاموش ذهنم قرار می‌گیرند…در مرز فراموشی مثل یک خواب می‌شوند… شیرین یا تلخ… روز به روز مبهم‌تر…کمرنگ‌تر…خاموش‌تر و یا شاید مثل یک کتاب که قبل‌تر ها خوانده‌ام…انگار روز به روز ادامه مطلب