نگاهم چو اسبی چموش رمیده از مزرعه ی تن بگذاشته مرا در خلوت ایوان با پای دل….. رفته ام تا دامنه های طراوت تا سکوت بیابان از زایش زمان اندوهی مرا هست در میان دم ادامه مطلب