سکانس بیستم:(داخلی-مینی بوس-مون راه دخترک سرش را به پشتی صندلی تکیه داده وچشمانش را بسته.از حال رفته گویا.مادر دخترک دستش را روی پیشانی دخترک میگذارد.دخترک تکان کوچکی میخورد،مثل تکان برگی نی بوس-مون راه از وزش ادامه مطلب