بسم الله الرحمن الرحیم

مرد بیوه و زن مکار

مرگ من دارد هزاران راه   حل    بهتری

کاش می مردم نمی دیدم تو را با عنتری

یا که چشمم کور میگردید و راحت میشدم

از غم و رنجی که میبینم تو را با هر خری

روز اول تا تو را دیدم ز خود بی خود شدم

مست بودم بق بقو کردم  مثال   کفتری

تا که چشمم بر قد و آن چهره ی زیبا فتاد

با خودم گفتم نکرده  ازدواج  و   دختری

فکر میکردم تویی آن نیمه ی گم گشته ام

از برای بچه هایم   بهتر   از   هر   مادری

بوی عطرت سر خوش و مست و ملنگم کرده بود

آنچنان بویی که می گفتم گلاب قمصری

دختری معصوم و پاک و بی کلک می دیدمت

در خیالم   با  حیا   و    زاده ی   پیغمبری

حال می فهمم که عاشقها همه کور و کرند

یا که سحرم کرده بودی ناقلا جادوگری

روز اول تا مرا دیدی شدی شیدای من

حال میگویی چرا زرد و ضعیف و لاغری

من قسم خوردم نکردی حرفهایم را قبول

هر چه آن یارو بگوید پیش او خوش باوری

حرف دل را باز گو با من  دگر   نارو   مزن

در یکی دستت گل و در دست دیگر خنجری

در کجا دیدی رسیده تا به مقصد بار کج

دائم اندر مکر و تزویر   و   ریای   دیگری

هر چه نازت میکشم ناز تو بالا   می رود

در خیال خام خود گویا ز   من   بالاتری

در میان مردم   تربت   ندیدم   مثل   تو

از تبار و ایل چنگیزی   و یا   از   بربری

ساده لوحی مثل من دیگرنمی آری به دست

هر کجا رفتی نمی یابی مثالم همسری

می دهد دولت مرا هر ماهه یک میلیون حقوق

بازنشستی همچو من دارد هزاران مشتری

گر که ده تا صیغه می دارم عدالت می کنم

از برای هر یکی دارم   حساب   و   دفتری

ای سلیمان غم مخور گر بر سرت رفته کلاه

اندر این   دام   بلا   نه    اول   و   نه     آخری