بسم الله الرحمن الرحیم

باد صبا

عمر ما   تند تر   از   باد   صبا   میگذرد

چه بود در کف تو از گذر این همه سال

آدم  عاقل  و   دانا  نکند   سر  مستی

دل نبندد به زر و زور و نه هر گز به جمال

برود از پی دانش که بود شمع رهش

سخنش همره منطق بود و استدلال

ادب و علم بجوید که بود توشه ی راه

هدفش خیر و صلاح است و رسیدن به کمال

نزند نیش چو  عقرب و  نگوید  بدِ کس

و نبازد دل و دین را به دو ابروی هلال

نرود  از  پی  لهو   و  نکند    و بگردی

دل به حیتا بسپارد  به  دور از اشکال

نسپارد دل خود را به دو  تیم   وطنی

و  نگوید  بدِ   پیروزی  و   نه   استقلال

دلخوش از چلسی و منچستر و بایر نشود

 و نه حیران شود از بازی میلان و رئال

گر چه  زیبا بوَد آنچه به اروپا جاریست

عقب توپ  دویدن  که  نباشد  فوتبال

چارمین بار  پیاپی  به یک  شهر  آورد

جای گل خار  بروید به مثالِ  هر سال

دو مربی  به  کنار  چمن و  داد  زنان

جای تاکتیک بلد بوده دو تایی جنجال

دو سه  میلیارد  بگیرند  حقوق  الکی

کیفشان کوک ولی از بغل بیت  المال

و سلیمان قلمش را  نفروشد  به طلا

به جز از حق نکند جای دگر استعمال

نزند پای  به توپ و  نرود  روی   چمن

دلش از عشق گل و سبزه بود مالامال

شنبه تا  آخر  هفته  بدود  از پی  نان

شب آدینه زند چنگ به گیسوی عیال

زین همه لهو  و لعبها  که بوَد در عالم

لب خود  را  نکند تر  به جز  آب   زُلال

بیست و دوم که دهد دولت ما یارانه

 دهد  اول  دو تا   قسط  به  آقا  بقال

روز دوم بدهد حق زنش را به  خودش

ورنه با  مشت   بگیرد  و  یا  با  چنگال

روز سوم بخرد ماست و پنیر و کشکی

و  به  ترتیب  بچیند  به   درون   یخچال

بخرد پسته ی خندان و دو کیلو  آجیبل

از برای زن خود کفش و بولیزی با شال

مابقی  کرده   پس انداز   برای   تفریح

با عیالش برود سمت دوبی یا به شمال

و ز درگاه خدا از  دل  و  جان  میخواهد

این همه شادی ما را نرسد رنج  زوال

 گردنش را بکند کج و  به زاری  گوید :

کُمَکم   کُن  خدایا  برسان   نان   حلال