منصف گفت:

سلام.بنده به عنوان اولین سنت خواستم به دوستان یادآوری کنم که در زمان های گذشته سنتی به نام (( جمع آوری تاس های وفق )) وجود داشته که به این صورت بوده:
هر از گاهی که یکی از اهالی روستا از جهان باقی به دیار فانی !!!! میشتافته یا به مناسبتهای خاص مانند محرم و … در مسجد امام حلیم یا بلغوری برای اهالی تدارک دیده میشده خلق الله بعد از خوردن غذا به مقدار گنجایش شکم چون نمیتونستن بیشتر بخورن غذایی را با تاسش به منزل خود حمل میکردند و به قولی آن تاس را قروت میکردند.این تاس برای مدتهای مدیدی در منزل آنها میماند و طرف مشاهده میکرد که بعد از سالها چندین دست تاس در منزل آنها جمع شده است.البته ناگفته نماند که گاهی عملیات ( قروت د قروت ) هم انجام میشد که در آ، یکی از اهالی ظرفی که دیگری برای او در آن غذایی آورده بود دیگر به او برنمیگرداند وبعد مشخص میشد آن ظرف از همان تاس ها بوده.این سنت دارای یک بخش رسانه ای هم بوده که هر از گاهی در پشت بلندگو اعلام میشود :تاس های وفق دست هر کس میباشد بیاورد به مسجد امام …
این بود یکی از سنتهای معروف روستا به نام تاسهای وفق

محمد امیدوار گفت:

فکر خوبی بود ، جای کارم زیاد داره ، ولی من چیز جدیدی به ذهنم نرسید.

ما هر چه مخواستیم ای دامای مر بفرستم یک خر هیزم بیاره ، تا بهش بخندم ، نشد که نشد زیر بار نرفت!

مراسمایی که خودت نوشتی رو دفعه اول مشنوم
قوچ گذاری ؟
اسب چوبی ؟ ( نکنه همو سیخای که مذاشتم لای پاهامه و رو زمین کشله مکیردم ر ورمگی؟! چی حاله مداد ، از صد تا نخ ور ماشین بستن بیشتر !)

بلند کیردن یک اسباب از خنه ی عروس توسط دامای!!!!!!!