علی اکبر نیکوصفت 3325 روز پیش
بازدید 68 ۹ دیدگاه

شعر بچه های گیلاس

سلام دُرُم به بچه های تربت
رودمعجنی های مقیم مشهد
اُونا که تو روستا و دور از اُونجه
زندگی مکُنن هر که دُ کنجه
یادش بخیر چی روستامه باحال بو
دل کندن از اونجه ِبرم محال بو

خُوشوخُرم بودِم تو روستا
همگی ما با هم بودِم با دُوستا
عصرا با بچه های پَی شَربِن
از گَو ُتروس بگیر ِبرو تا سَر بَند
هَمگیمهِ جَمع مَِرفتمک نماشم
یاد نِمکیردم از نهاروُ از شُم
ُتشلهَ بَزی و توپ بَزی مکیردم
با پُلخمو تیر اندازی مکیردم
یادتِیهَ گیلاس دوزدی مکیردم
ولا با جُونما بَزی مکیردم
تا مَییستِم بَتیَیم از رُو درخت
اَبول صدا مِزه بیا ای بدبخت
تازه اوُنجه اَولِ ماجرا بُو
عباس اَبول تو کمیِن ماها بو
چَشمش کی ور ما مِفتی وا ویلا بو
د پای درخت صحرای کربلا بو
َور َرد ما تا در خَنه مِیَِِِمَه
با شلاغش مِکیرمار قیمَه قیمَه
گوشامر محکم مِگرُوف د دَستش
مِبوُر به دَر خنمه مِنشَستش
به َننم مِگوف، ای بچَی شمایه
ایلَش مِنن هر روز د مُون باغایه
هَمشه اوُ د بالای درختایه
وَر نِمگن اینا مالهِ خدایه
دُوزدی کاِر ادم به سَرُ پایه
خدا به ادم عقل و فهمه دیه
خلاصه ایمَشو بیاین به شورا
تکلیفشر مُعین کَََنَن ،اونا.
از ننه و از بابا کُتک مخاردُم
هر چه بخاردُمک بالا اَووردم
صُحب گوسفندامِر به چرا مِبوردُم
بری دیلی ننه بابا مِبوردُم
برِی کی از دَستُم خِیله ورخُوین
بری ِبهم به سرو پا نِگوین
خلاصه ِبگذرم ما از ای حَرفا
خُب بُو یا بد، خاطره بوُ بری ما
کاشکِم مِرَفتِمک وازُم به جّلاب
میثلی الانی مَندلیی غراب
خاش بحالش ای کاش مو هم مِرفتم
نِفهمیُم چی جوری شهری رفتم
از زَرقُو بَرقی شهر هَوایی َرفتم
بری یک لقمه نونِ رَهی رفتم
هر که الان میهَ به روستای ما
مگه هِِِِِِچِه کم نِدرَه از صفا
اُوشُورشه اگر بری ببینی
مگی اینجه ِبهیشتیه زمینی
سَرتینگَلُوُُکجُرا درخت چنارش
آخ کی هُوشُم مپرَه از بهارش
تابیسُتو و پاییزُشو زمیسُتو
قشَنگهَ هر چه بیَه برف و بارو
خدا کنَه کار پیدا روَ د روستا
تا وَرگردَن هَمه ی هَمی جُونا
دوبَرَه دَوِر هم جمع روِم
دور از غمُ غُصه وماتَم روِم………

نظرات کاربران

با نظرات خود، ما را در ادامه مسیر راهنما باشید.

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

  1. بنام خدا/ برادر بزرگوار جناب آقای نیکوصفت عزیز
    از زحمتی که کشیده اید و به فضولیها و خرابکاریهای دوران کودکی که همه ما به نوعی اینگونه بوده ایم اعتراف کرده اید جای تقدیر و تشکر دارد که نمیتوان از کنار آن به سادگی گذشت. اما در بعضی جاها از نظر قافیه و وزن دچار مشکل شده اید که امیدوارم با یک مقدار دقت بیشتر این نقص هم بر طرف خواهد شد و ان شاالله در آینده نه چندان دور میتوانیم از اشعار حضرت عالی بهره بیشتری ببریم. :SS: :SS: :SS: :gol:

  2. با سلام خدمت اکبر آقای عزیز از بو بچ کوچه بالا , خیله جالب بو :SS: مار یاد او سالا انداختی , عجب دورانه بو دگه ده خوو شو هم او دورانر نمبینم , راستی از دعواهای بچای کوچی بالا خدی بچای او حد اوو ورنگوفتی , لشکر کشیها به او احد اوو و خسارتای وارد کیردن !! :OO: یادش بخیر گیلاس دوزدیا از باغ حجی صادق , حاجی عبدالهی و … :OL:

  3. جواد عمه گفت:

    باسلام شعر از اکبرآقا نیه بلکم از برار زنش حسن لری هست مطمئنم چون کی اکبر آقا ایقذر طبع شعری ندره خدارحمت کنه علی رجب پور برار حسنر او هم عجیب شعرا میگفت :gol: :gol: :gol: :gol:

  4. با سلام
    واقا با خوندن این شعر یه مروری بر دوران کودکی ام شد
    حس بسیار جالبی بهم دست داد با خوندن این مطلب
    و این شعر یه جور دستگاه اعتراف گیری هم هست
    پس هر کس میتونه به خرابکاری و دوزدیای بچگیش اعتراف کنه
    دوزد گیلاسای باغ حجی صادق , حاجی عبدالهی تا الان پیدا شد(یادش بخیر گیلاس دوزدیا از باغ حجی صادق , حاجی عبدالهی و … ) :gol:

  5. بهانه ای شد که از دوست قدیمیمون مرحوم علی رجب پور یادی بشه
    برای شادی روحش یه فاتحه بفرستین :gol: :gol: روحش شاد

  6. سعید پورحسن گفت:

    سلام خسته نباشی خدمت دوست عزیزم آقای نیکو صفت.واقعا شعرت قشنگ بود خیلی زحمت کشیدی.با این شعر به یاد خرابکاری ها و فضول های قبلا خودم افتادم.انشاا… که همه از ماها راضی باشن و به خاطر اون کارا ازمون دلخور نباشن.موفق باشی

  7. نا شناس گفت:

    استفاده کردیم

  8. سید جواد محزونی نامقی گفت:

    با سلام به شما دوست عزیز
    سرودن شعر به گویش محلی کار مشکلی است ودقت زیاد می طلبد ولی خوب به قول جناب استوار در بعضی ابیات سکته ،وگاهامشکل قافیه وجود دارد مثل بیت اول وآخر==(سلام درُم به بچه های رودمجن…اونا ئکی د توربت و مشهدن) چون شعر با گویش محلی است پس مجازیم تربت را(توربت)ومشهدند را بصورت(مشهدن)و..خیلی وازه های دیگررابدین شکل بنگاریم در بیت آخر هم میشود مصرع اول راچنین نوشت(دوبَرَه دَوِر هم دگه جَم روِم) دور از غمُ غُصه وماتَم روِم *وچون باز گویش محلیست میشود بجای کلمه جمع ، تحتالفظی آن یعنی (جَم)رابکار برد.** ممنونم از حق نباید گذشت واقعا شعرقشنگیست تمام بچه های هم ولایتی در این خطه را بیاد گیلاس دزی و …وشیطنت هاشون انداختید.
    پایداروخستگی ناپذیر،زندگانی بکام

  9. مصطفی قانعی گفت:

    با سلام خدمت دوست عزیزواقعا شعرو صحبت های زیبایی نوشته بودی وفقط تو بودی که به خرابکاریهای بچه گی اعتراف کردیوبقیه پورفندن ورنه مگن خدی خادشه مخندن مگن یره اکبر اسالا گیلاس مدوزدیه.باتشکراز شما وخانمتان