علی نجفی 4172 روز پیش
بازدید 103 ۲۴ دیدگاه

داستان مینی بوس(۶)

 

سکانس یازدهم(داخلی-صوحب-میون ماشین)

تک و توک بچه های سحر خیز کیف به پشت و “لاک” به دست میروند مدرسه.هنوز تا باز شدن مدرسه ۲۰ دقیقه ای

کم و بیش مانده.اکثر بچه هایی که این موقع میروند مدرسه یا بچه های منظم و  سحر خیزی هستند و توی فکر نظم

و درس و مشق ویا زود رفتنشان  از ترس”لَتهای”سر صبح بابت دیر رسیدن به سر صف است

بچه ها با هم گپ میزنند.گاهی یکیشان سری به”دکون اقا محندعلی ” میزند و وقتی می اید بیرون دستش پر

است.یا “قلمه واستونده” یا “پوفک”یا “دنه ی گول اَفتو گردیش” ویا هم “عَدامس”.به ماشین که میرسند گاهی

بعضیشان اشنایی میبینند و سلامی میکنند و علیکی میشنوند و به راهشان ادامه میدهند.اکثر بچه هایی که حالا

میروند مدرسه دختر هستند.پسر ها میگذارند تا”الله” اول گفته شود بعد تازه یادشان می ا فتد که مدرسه هم باید

رفت.

داخل ماشین هستیم.زن تنومند همچنان مشغول افاضات است و ابدا تصمیم ساکت شدن ندارد.انگار پنجاه سال

است کلامی حرف نزده و حالا باید جبران کند.دلم مثل سیر و سرکه میجوشد.ماشین دارد از آدم واسباب پر میشود و

مادر هنوز نیامده.از جایی که من نشسته ام  به زحمت در مینی بوس دیده میشود از بس آدمها و وسیله ها روی

هم”تُپَ” شده اند .سرم را از پنجره میدهم بیرون تا ببینم مادر از”دم مزار”می اید یا نه.خبری نیست.

سکانس دوازدهم(خارجی-دم ماشین-صوحب)

یک مرد میانسال با پیراهن بلند خاکستری و شلوار طوسی راه راه که کفشهای “مغازَاییَش” زمانی به رنگ سیاه بوده

ولی الان  ترکیبی از یک وجب گرد و خاک و مقداری هم”پیشکیل” گوسفند که به کفشها چسبیده حدس زدن رنگ

کفش را مشکل کرده،گردن یک گوسفند را گرفته و با زور و زحمت و تقلا، کشان کشان به سمت ماشین می

اوردش.گوسفند هم به خاطر جدا شدن از جمع گوسفندها و هم به خاطر ترس از انبوه جمعیتی که دور و بر ماشین

طواف میکند به سختی مقاومت میکند.دستهای جلو را به زمین قفل کرده،گردن را به چپ و راست میچرخاند. سعی

میکند گردنش را از دست مرد رها کند.یک قدم حرکت نمیکند.مرد هم گردن گوسفند را گرفته از روی زمین بلند میکند و

در حالی که پاهای عقب گوسفند روی زمین خط می اندازد،به سمت ماشین میکشدش.چون پوست و پشم گوسفند

با این حرکت مرد کشیده میشود گوسفند از درد صدای “بعی” سر میدهد.مرد عصبانی و کلافه و خسته است.با

دست آزادش میزند توی”پوز”گوسفند و میگوید:

-مرگ.ایلاهم وامنی خدَی او اداهات.دقَبری بابای صحبت

گوسفند چشمان درشتی دارد و صدای کلفت دورگه ای.یک شیشک “کَر سفِد”است.گوسفند چاق و سرحالی

است.با هر مصیبتی هست گوسفند را میرساند دم ماشین.رشیدی ایستاده و نظاره گر این صحنه است.مرد که به

دو قدمی رشیدی میرسد،رشیدی شوخیش گل میکند:

رشیدی:چین عرقِ شور شور مینی حج حسن؟خُب لَکتر کندَ کیردَ

حج حسن سر گوسفند را لای پاهایش قرار میدهد تا در نرود. کمر راست میکند.یک دستمال خاکستریِ رنگ و رو

رفته ی بزرگی که چندان هم نشانی از تمیزی ندارد  از جیب شلوار راه راهش در می اورد.دستمال “تَه” شده

نیست،همینجور چپانده توی جیبش.دستمال را تکانی میدهد،کلاه را از سر برمیدارد و کله و سر و گردنش را که در زیر

دانه های عرق برق میزنند خشک میکند.نفسی چاق میکند.میگوید:

حج حسن:امرد گوسبند بزی طرحوکی تا حالا ندیه بیُم.وامندگی اوقذَر گوِ زُر دره

رشیدی میخندد

رشیدی:گوسبند خِلِه هم زُر ندره تو دگه پیر و نَبکار رفتَیی

حج حسن چیزی نمیگوید.هیچ حوصله ی شوخی ندارد.رشیدی هم بی خیال میشود.کنجکاوانه میپرسد:

رشیدی:ب کوجِش مبری حالا؟

حج حسن:ب شهر

رشیدی متعجبانه میپرسد:

رشیدی:ب شهر؟خدی چیشه؟

حج حسن نگاه معنی داری به رشیدی می اندازد و میگوید:

حج حسن:خدی چیشه؟خدی خر،شایدم د پوشتُم کیردُم ببوردُمش.عمو خدی چیشه میُم ببرُمش؟خاب خدی ماشین

تو.چیز دگَیِیُم مگه هست؟

رشیدی با تعجب میگوید:

رشیدی:خدی ماشین؟اُهم ایمرو؟وخ عمو وَخه. بره برَتر د خنه کو فردا وَرش دَر بیارش.ایمرو هَم ادما جا نمرَن د ماشین

واز تو ایرُم مَیی ببری ب شهر؟

حج حسن  میگوید:

حج حسن:یره رَمضعلی چیشه ورمگی تو؟فردا ایر ب چی کر برُم؟ای گوسبندر ایمرو بیید ببرُم ب شهر.فردا کی بکار

نِیَه

رشیدی:مگه میی چیگیرش کنی کی لا ولا  هم ایمرو بیید ب شهرش بری؟

حج حسن:اخیر ایمشو علیمه مَیَه بچشر حقیقه کنَه.مهموناشر دعوت کیردَ.ای حرومرگ رُفتَر ایمرو بَیید بِبرُم کی

سرش بورَن.

رشیدی کلافه است.از طرفی میبیند حج حسن حق دارد و از طرفی نمیداند توی این بلبشو این گوسفند را کجا جا

بدهد.سری تکان میدهد ،به گوسفند نگاهی میکند واهسته ولی جوری که حج حسن هم بفهمد میگوید:

رشیدی:علی شما هُم همالا مجال حقیقَش کیر؟

سر را میاورد بالا  و در حالا که به داخل مینی بوس اشاره میکند میگوید:

رشیدی: بره مون ماشینر نگاه کو.ببی هم خادت متَنی سرپا بستی؟عمو ایمرو خلاییق مرن ب شهر،ماشین جوی

سوزن اندوختن ندره،ای گوسبندر مو دکُجه جا کنُم؟

حج حسن با حالت ادم درمانده ای که هم میداند رشیدی راست میگوید و هم خودش  چاره ای ندارد میگوید:

حج حسن:مدنُم عمو مدنُم،امبا علاج ندرُم.تور بخدا رمضوعلی ایر دیَک  گوش کنارِ جا کو.خیر از زندگیت ببینی.خدا

امشا الله سلَمتت دیشته بشه.

رشیدی چاره ای ندارد.باید یک جا برای این زبان بسته هم پیدا کند.گردن گوسفند را میگیرد و میکشدش سمت جعبه

ی عقب ماشین.جعبه عقب ماشین هم پر از وسایل است.یکی دو تا کیسه را میگذارد بیرون.کمی وسایل را جابجا

میکند تا جا برای گوسفند باز شود.دو نفری دست و پای گوسفند را میگیرند و میگذارندش توی جعبه عقب.در جعبه

عقب را به زور میبندند.بیچاره گوسفند  از محیط  تنگ و تاریک انجا دچار وحشت شده وبا آن صدای کلفت دورگه اش

که در مواقع عادی سرشار از غرور و تکبر است به نحو ملتمسانه ای شروع میکند به داد وبیداد کردن و استمداد

طلبیدن.اما کسی محل نمیگذارد.توی ان یک وجب جا چه جوری میخواهد نفس بکشد معلوم نیست.

ادامه دارد…..

نظرات کاربران

با نظرات خود، ما را در ادامه مسیر راهنما باشید.

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

  1. سلام بر زمستان دربهار
    ضمن تشکر داستان شما جالبه چون من رو یاد مبتلا شدن به یکی دوبار آمدن با ماشین آقای رشیدی انداخت ، که البته تا تربت روی کیسه ای نشسته بودم . گفتمان آقای رشیدی با لهجه کمی سنگین شده یا از درک من خارجه ؟

    1. علی نجفی علی نجفی گفت:

      سلام بر حسین اقای لطفی.نه مشکل از لهجه است حسین اقا.کلا خوندن متن با لهجه یه مقدار سنگینه.ادم اذیت میشه.گاهیاصلا حوصله اش سر میره

  2. منصف گفت:

    GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG
    GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG
    GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG
    GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG
    GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG
    GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG

    1. علی نجفی علی نجفی گفت:

      یاخداچقدر وحشتناک شدی تو؟چرا اینقدر خودتو”خچار”دادی؟چقدر”دو دومبلخ” میکنی!!خونسردیتو حفظ کن برا قلبت خوب نیست ها.تو که با این سعه ی صدرت اینجوری شدی پس وای به حالم با برادر اوحد اوو

  3. خسته نباشین جناب زمستان
    خیلی قشنگ بود :SS:

  4. منصف گفت:

    خانه انصاف حیتا بعلت عدم حضور سردار رشید اسلام ، بزرگ خاندان، بازیگر معروف و سرشناس حجی مریم این بخش را تحریم میکنیم. احتمال هک شدن داشتان شما هم وجود دارد. :W:

    1. علی نجفی علی نجفی گفت:

      خواص بی بصیرت
      بصیرت بصیرت

  5. ناشناس گفت:

    سلام جناب زمستان من تصمیم گرفته بودم تا موقعی که مادر گرامی تشریف نیاورده داستان رو نخونم ولی از داستان به این قشنگی نمیشود گذشت خسته نباشید :gol:

    1. علی نجفی علی نجفی گفت:

      متشکرم و شما هم خسته نباشید.

  6. سلام بر زمستان پر تلاش همه داستاناتو خوندم و برام خیلی از خاطراتم مرور شده ممنون خیلی زیبا نوشتی . اما چند تا نقد که نه نکته: من تا امروز فکر میکردم زمستان عجب هوش و حافظه سر شاری داره که همه رو یادشه اما با خوندن این قسمت فهمیدم این داستان یا بهتر بگم این سریال بر اساس همون سه اصل فیلم نامه نویسی به این زیبایی در امده « واقع بینی،خیال پردازی و تفکر » این رو با کمی دقت در مکالمه رشیدی با حج حسن میشه متوجه شد،
    ۱-اگه تو مینی بوس بودی و صبح شنبه بوده باید چار چنگولی صندلی تو می چسبیدی و تمام حواست به حفظ اون می بوده
    ۲- اگه تو اون مینی بوس به اون شلوغی بودی و چشم انتظار حجی مریم و هیکلی همچون زن تنومند تهدیدی جدی برای اشغال نیمه صندلی به جا مانده به حساب میاد ،دگه مجلی برای گوش دادن و دیدن پیدا نمیکنی
    ۳-اگه واقعا هیبتی همچون زن تنومند کنارت بوده و عرافی گری و طلبکاریش همه رو اذیت می کرده و ترس اینو داشتی که بقیه صندلی رو بگیره چطور وقت کردی بدن کوچیکتو از پنجره بیرون ببری و تو اون همه شلوغی و با اون همه دلواپسی هم شکل و قیافه حج حسن و هم کفشا و رنگشو و هم شکل و ادای گوسفندو هم ریز و درشت مکالمه این دو نفرو گوش ببینی و گوش بدی
    ایا صندلی مونده بود برات یا نه ؟ پس به این نتیجه میرسیم که تو فیلمنامه نویس متبحری هستی که تونستی از یک خاطره نیمه کاره همچین داستان پر مغزی در بیاری اهسنت بر تو
    اما یک نقد کوچیک البته با عرض پوزش: کاش میتونستی برای حج حسن بهانه بهتری جور میکردی . امشب باید بچه حقیقه بشه مهمونا دعوت شدن باید گوسفند به شهر برده بشه حالا رفت به شهر کجا می خواد سر ببره ایا کشتار گاه قبول کنه یا نه؟ سربدبختش بریده شد تا ظهر ماشین بیاد گوشتا رو بیاره تا کی تمیز بشه کی بجوشه،از همه مهمتر تا حالا جه کسی گوسفندشو برای سر بریدن به شهر برده مگه تو ده کم غصاب پیدا میشه. ممنون که حوصله کردی منتظر ادامه اش میمونم

    1. علی نجفی علی نجفی گفت:

      سلام بر نوه ی گرامی حجی مراد.
      گاهی ما مظروفی داریم که برای اون دنبال ظرفی میگردیم.اینجا برای ما اصل مظروفه و ظرف فرع.مظروف من اینجا حرفهاو حالات و حرکات وسکنات و اتفاقاتی بود که طی این چند سالی که خدا بهم عمر داده توی ده از مردمان ده دیدم و شنیدم.برای بیان اینها از ظرفی به اسم داستان استفاده کردم.من اصلا نگفتم که اینها همه برای من اتفاق افتاده یا همه ی اینها توی یک روز حادث شده.من از ظرفی به اسم داستان استفاده کردم تا داستان مردمانی رو بیان کنم(۰البته به زبان خودم و در حد توانایی خودم) که باهاشون زندگی کردم.داستان دغدغه هاشون،افکارشون،حرفاشون،برخورداشون،دعواهاشون،نحوه ی سفر کردنشون،غذا خوردنشون و……من تیتر این سری رو هم گذاشتم”داستان مینی بوس”.ویژگی داستان اینه که درسته مو به مو در عالم واقع اتفاق نیافتاده اما برگرفته از واقعیته و چیزی جدای از واقعیت نیست.هدف من یک جور تجدید خاطره با ایام قدیم و از طرفی گفتن داستان مردمانیست(که خود من هم جزء همونام)که روزگاری جور دیگه ای زندگی میکردن.
      متشکرم از نظر مو شکافانه ات.اینجور نظرات ادم رو سرحال میاره.عالی بود

  7. سلام بر زمستان گرامی. سکانس یازدهم با حالتر از دوازدهم بود مخصوصا توصیف مدرسه رفتن بچه ها. توی سکانس دوازدهم همون گوسفنده جالب بود و البته اگه چند تا دیالوگ هم از زن تنومند میذاشتی خیلی جالبتر میشد جاش حسابی خالی بود. همچنان منتظر ورود حجی مریم میمانیم. :soot: :soot: :OL:

    1. علی نجفی علی نجفی گفت:

      سلام بر پائیزان گرامی.
      در قسمتهای بعدی حتما سعی میکنم از وجود زن تنومند استفاده ی بیشتری بکنم
      متشکرم

  8. اوحده اوو گفت:

    خب نمیدونم از بخت خوبته امشب سرکیفم چون تاحدی تونستم بفهمم چی بلغور کردی وگرنه اگه با اون اوضاع اوشب میومدم برات چیزی تو سایت باقی نمیزاشتم .البته ای قسمتش برام جالب بود وچند تا از جمله هاشو حال کردم ویاد بابا بزرگ خدابیامرز افتادم که هر وقت گوسفند یا خرش سرکشی میکرد شروع میکرد به دشنام دادنش خدا بیامرزش (-مرگ.ایلاهم وامنی خدَی او اداهات.دقَبری بابای صحبت)این دقیقا عین عبارات همون خدابیامرزه.ولی در کل جالب بود-خب میرسیم به بخش پرنسس ماری .من فکر میکنم از مقامات بالا هنوز اجازه ورود داده نشده اگه مشکلی هس بگم پرنسس ما یک صحبتی بکنه ها مشکلی نداره از این لحاظ خلاصه ما درخدمیتم که این خلق ا..زودتر برسن به بخش اصلی :BB:

    1. علی نجفی علی نجفی گفت:

      منت خدای را عز وجل که حال حضرتتان خوب بود و گرنه حساب این بنده ی کمترین با کرام الکاتبین بود.بعد از خوندن نظرت توی قسمت قبل موی بر اندمم سیخ مانده بود که ایندفعه چه نظری میخوای بدی که الحمد لله از حالت سیخی در اومد.دور تو گردم چین خوب مری وقتی خاش اخلاقی.
      اره اون تکیه کلام خدا بیامرز بابا بزرگ بود و دقیقا از روی اون کپی برداری کرده بودم.خدا رحمتش کنه
      من یه مشورتی با مادر مکرمه بکنم اگر نیازی بود حتما میگم شما با خاله جان صحبتی بفرمائید که مشکل امدن مادر رو حل کنن.پیشاپیش از همکاری صمصمانه ات واخلاق نیکوت سپاسگزارم.

  9. من فکر کنم این قسمت رو به خاطر نظرات دوستان در مطلب قبلی اضافه کرده بودی و در طرح اولیت نبوده (البته اگه طرح اولیه ای اصلا وجود داشته باشه! ). قصدم انتقاد نیست و بیشتر تمجیده ، خوبه که ذهنت اینفدر انعطاف داره که هر موضوع جدید رو میتونی به خط اصلی داستانت اضافه کنی ، این جوری اگه پیش بری میتونی بری تو یکی از این مجموعه های نودشبی به عنوان نویسنده فیلم نامه مشغول بشی جون کاملا قدرت شاخه دادن و پروبال دادن به موضوع اصلی رو داره و ضمن اینکه در همین داستان به ظاهر ساده و تک خطی رفتن زمستان و مادرش به شهر با مینی بوس رودمعجن خواننده ها با کلی از تفاقات روزمره روستا آشنا شدن یا تجدید خاطره کردن. واقعا دستت درد نکنه.

    این زن تنومند دارای شخصیت کاریزماتیکی شده، در عین داشتن رفتارهای هنجار شکنانه و ناپسند زیاد همه دوستش دارن(البته منظورم همه خواننده هاس،مردم ده که چشم دیدنشو ندارن!)، و این از اون چیزائیه که فقط توی فیلمها میشه دید. در کل شخصیت پردازی زن تنومند خیلی خوبه.

    یه مسئله دیگه هم اینه که نمیدونم چه سر وسری با رشیدی داری که بدون هیج ترسی از اسم واقعیش استفاده کردی در حالیکه همه توی داستانت اسمهای مستعار دارن و در کل وجود خارجی هم ندارن و یه جورایی ترکیبی از چند شخصیت هستن.

    یه انتقادی هم مادر من موقع خوندن داستان داشت که چرا بعضی جاها گفتی مینی بوس و بعضی جاها گفتی اتوبوس که در عین اینکه گیر ملالغتیه ولی نشون میده مادر من فقط برای تفریح متن رو نخونده و به چیزی دقت کرده که من عمرا دقت نمیکردم.

    در کل به نظرم خیلی این دفعه ادبی گپ زَیُم، و خادوم همالگی در حال بالاآوردن هستوم! :O: رو خادمر نبینم!

    1. علی نجفی علی نجفی گفت:

      اینو درست حدس زدی.الکی که مدیر نشدی.از گوسفندای جعبه عقب ماشین اصلا یادم نبودوتوی نظرات قسمت قبل مجتبی یعقوب نژاد اینو گفته بود.گفتم یه قسمتم برای گوسفندا بنویسم.بهر حال تپوندن گوسفندنا اون عقب هم خودش کار جالبی بود.این زن تنومند مثل بد من های دوست داشتنی فیلمای سینمایی شده.ادمهای بدی که دوستشون داریم.ادمهایی که شرارت میکنن ولی باز ما ته دلمون خوشمون میاد ازشون شاید چون بیانگر نیمه ی قایم کرده شده ی!! وجود خودمون هستن.
      در مورد بردن اسم رشیدی چاره ای نبود.بهر حال فقط رشیدی و اهنی ماشین داشتن و اسم دیگه ای نمیشد جایگزین اونها کرد.
      در مورد خلط اسم اتو بوس و مینی بوس هم مادرت راس گفته.نشون میده مادر و پسر نکته بین هستین.توی متن اول که مینویسم پر از این اشکالاته توی دوباره خوانی قسمت عمده ایش رو برطرف میکنم ولی یه جاهایی از دستم در میره.از این بابت عذر خواهم
      ممنون مدیر از این با دقت خوندن معرکه ات.دور گپات گردم هی

  10. :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:
    :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG: :GG:

    1. علی نجفی علی نجفی گفت:

      باز که تو خودتو خچار دادی؟

  11. ناشناس گفت:

    این جمله روی هم”تُپَ” شده اند روخوب اومدی یکسری ازتربت به رودمعجن غیر از اهالی ووسایل واحشام یک عده از بچه های رودمعجن هم که ازسربازی به مرخصی می آمدن هم به این جمع اضافه شده بودن بعلت اینکه داخل مینی بوس جای سوزن انداختن نبود سربازا وعده ای ازجوانترهارفتن وروی باربند سوار شدن همه اون روز ایه الکزسی میخوندن چون هیچ امیدی بجز خدابه سالم برگشتن بااون اوضاع واحوال نبودآنچنان مینی بوس به طرف زمین کج میشدکه اگه کنار شیشه نشسته بودی احساس میکردی بازمین فاصله چندانی نداری تازه نرسیده به اون گداری معروفی که اسمشم یادم رفته باید همه پیاده میشدن وتمام انرژیشونو صرف هل دادن مینی بوس میکردن باتمام این اوصاف یادش بخیر خسته نباشی جناب زمستان

    1. علی نجفی علی نجفی گفت:

      ان شا الله اگر عمری باقی باشه به اون قسمتاشم میرسیم
      ممنونم و شما هم خسته نباشید

  12. گفت:

    مثل همیشه خیلی قشنگ بود ولی برای خوندن داستانت باید ادم صبر ایوب داشته باشه, خداوندا هر چه زود تر حجی مریم را برسان وگرنه قیافیه ی ما مانند منصف خواهد شد الهی امین

  13. زمستان گفت:

    ماهم دستهارو به دعابرمیداریمو بلند میگوییم الهی امیییییییییییییییین