ای حیتا…

ای حیتا

ای که نامت یادآور روزهای کودکیست

                                               و نیز جلاب های کودکانه

و ای که از قدیم

نشسته ای

                  سرد وبی صدا

وپشت کرده ای

                     بر پیشانی روستا

واشک های شیرینت

                           حیات بخش محاسن سبز پایین دست است

با من بگو

                  که از چه روی چنین گریانی؟

وحالا که در دنیای صفر و یک

                                   بغض گلویت چنین شکسته

و به جای اشک

                     حرف می جوشی وحرف

و نقل محافل گشته ای

                            ونمک حرف های دوستان

باز این اشک های پاک عاشقانه ات از چیست؟

من نمی دانم 

 و فقط می دانم

که از بهر” تاسهای وقف” نیست

خوب میدانم

                 خوب.

درباره نویسنده

مطالب مرتبط

8 نظر

  1. مرادي

    ای ول جناب حامد . از کی شما شاعر شدی ما خبر نداشتیم. ارتباط تغذیه و شعر در چیست؟ انصافا شعر دلنشینی است فقط نمی دانم از چه سبکی است؟ یک چندتا سئوال دیگه هم برام پیش امد. اشک شیرین چه نوع ارایه ای است؟ از کجا فهمیدی حیتا گریه می کنه ؟ نشانه گریه حیتا چیه ؟ پیشانی روستا کجایه . همینطور محاسن سبز پایین دست ؟


    وای چقدر سوال پرسیدی جناب مرادی
    اولا که تغذیه وشعر ارتباط بسیار قدیمی پیچیده وتنگاتنگی دارن که توضیحش در این مجال نمی گنجه.در مورد سبکش باید اعتراف کنم که خودم هم نمی دانم. شاید سپید یا موج نو باشه.
    در مورد بقیه سوال ها هم فعلا ترجیح میدم چیزی نگم تا ببینم دوستان چی میگن

    پاسخ
  2. شغال اباد و شرکا(نوروز گل گل سابق)

    هر دم از این باغ بری میرسد تازه تر از تازه تری میرسد.اییییییییوالله بابا.این خاندان نجفی استعداد های نهفته ای داشتن که دارن کم کم بروز میدن.شعرت معرکه است حامد.مخصوصا اون تعبیر " و اشکهای شیرینت حیات بخش محاسن سبز پائین دست است "معرکه است.
    در مورد اشک شیرین باید بگم ارایه ی تضاد به کار رفته چون اشک شوره قاعدتا و با شیرینی تضاد داره.
    احسنت برادر حامد.

    پاسخ
  3. پاییز

    حامد خان شعر پرمحتوایی سرودی رنگ اصالت وابتکار درهمه جای شعرموج میزنه ازصنایع شعر مخصوصا صنعت ایهام وتضاد هم بخوبی استفاده کردی .همینجوری ادامه بدین باپسرعموت به یک جایی میرسین .

    پاسخ

نظرات

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.